ชื่อใน msn ตอนนี้คือ

"พวกคุณคนเก่งทั้งหลาย โปรดช่วยคุยกันเงียบๆ
ให้คนโง่ไม่รู้เรื่องอย่างกูได้เรียนให้ฉลาดขึ้นด้วยเถอะ"

จริงๆฉันก็หมายความว่าแบบนั้นเลยนะ
เพราะบางคนที่คุยกันเยอะๆมันก็เก่งจริงๆ เออ โอเค รู้แล้วว่า
ไม่ต้องเรียนมึงก็เก่งแล้ว

แต่.....คนโง่ๆที่นั่งตรงนี้มันอยากเรียนนนนนน
อยากฉลาดบ้างงงงงงง ได้มั้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

โปรดเมตตา

.....บ่นไปก็เท่านั้นหล่ะ จริงๆ เพราะมันเท่านั้นจริงๆ ไม่เกิดอะไรขึ้นเลย
นอกจากได้ระบายบ้างนิดหน่อย

เฮ่อ โอเค ทำงานที่จารย์สั่งด่วนๆส่งพรุ่งนี้
เพราะเค้าโมโหไอ้พวกไม่เรียนเลยสั่งด้วยความโกรธหล่ะ

ฮ่า ฮ่า ทำไมกูต้องซวยกับพวกมันด้วยเนี่ย.....

ไม่ได้บอกว่าตัวเองวิเศษวิโสอะไรนะ
บางทีก็ขี้เกียจบางทีก็เผางาน แต่แบบ....
มั่นใจว่าตัวเองก็เกรงใจอาจารย์ทุกครั้งที่เค้าสอนนะ

เป็นคนบอกเพื่อนให้เงียบหน่อยในคลาสบ่อยๆด้วยซ้ำ
ไม่รู้ว่ามันจะรู้สึกยังไงกันมั่ง

รู้สึกว่าควรเงียบๆหรือไม่พอใจที่มีคนว่า??

เห่อออ หรือว่าควรปล่อยวางไปฟระ
คิดแบบนี้มานานแล้วก็ปล่อยไม่ได้ซะทีวุ้ย โรคจิตหงุดหงิดตลอด

อ้ากกกกกกกกกก

อยากไปเกิดใน UTOPIA ใครก็ได้พาไปที--!!